یکشنبه - ۲۶ آبان ۱۳۹۸
  اخبار برگزیده
"اسب هایی که در خواب هایم می دوند" روایتی مذهبی عاشقانه
 

موزه هنرهای معاصر اصفهان میزبان آثار هنرمندان چینی
 

دنیای جدید با خلاقیت رشد می‌کند
 

تغییرات ماهوی در نشریات داخلی و خارجی با شتاب تکنولوژی
 

سفر به نزدیک‌ترین ستــــاره حدود 8 سال طول می‌کشد
 

گامِ نخست برای خلاق شدن، خوب دیدن است
 

آشنایی با معـــماری قاجار در موزه گرمابه علیقلی آقا
 

برگزاری دومین همایش "طراحـــی دارو" در خانه جوان
 


طوفان فکری در مادران با کارگاه "خلاقیت و ایده پردازی"
 

یک مهندس هوافضا:

سفر به نزدیک‌ترین ستــــاره حدود 8 سال طول می‌کشد

سفر به نزدیک‌ترین ستــــاره حدود 8 سال طول می‌کشد
یک مهندس هوافضا تاکید کرد سفر به نزدیک‌ترین ستاره حدود 8 سال طول می‌کشد.

یک مهندس هوافضا گفت: برای سفرهای خارج از منظومه‌ای ایده استفاده از بادبان‌های خورشیدی ارائه شده که قسمت‌های اولیه این ایده در ماهواره‌ها انجام شده و کاملا هم موفق بوده است.
حمید مقدس‌پور در همایش سامانه‌های حمل و نقل فضایی گفت: نیروی جاذبه زمین هر آنچه را که بخواهد از آن جدا شود، به سمت خود می‌کشد، لذا ما برای اینکه بتوانیم از زمین خارج شویم و دوباره به سمت آن کشیده نشویم، حداقل به سرعتی معادل 9 تا 10 کیلومتر بر ثانیه نیاز داریم که به آن سرعت گریز از زمین می‌گویند.
وی با بیان اینکه برای سفر به کره ماه نیز به 16 کیلومتر در ثانیه و برای رساندن ماهواره به مدار خارج از زمین به 14 کیلومتر بر ثانیه سرعت نیاز داریم، افزود: پرتابگرهای فضایی وسایلی هستند که می‌توانند این سرعت را برای ما تامین کنند.
این کارشناس ارشد مهندسی هوافضا تصریح کرد: اگر بخواهیم روی سطح زمین به جسمی سرعت بدهیم، هرچه سرعت جسم بیشتر شود، مقاومت هوا هم بیشتر می‌شود؛ پس در ارتفاع پایین، مقاومت در برابر هوا کار سختی است لذا برای این کار باید جرم غیرمفید را جدا کرده و کاهش دهیم.
 
موتورهای هسته‌ای سوختی مانند اورانیوم دارند
مقدس‌پور با بیان اینکه موتورهای راکت‌دار، چهارگونه هستند، تصریح کرد: موتورهای سوخت مایع با کپسولی در داخل راکت طراحی شده‌اند که سوخت را در خود ذخیره می‌کند؛ این موتورها مضرات و فوایدی دارند؛ برای مثال زمان لازم برای فعال سازی آنها طولانی است و انرژی زیادی تولید می‌کنند اما بسیار آلاینده هستند؛ این موتورها ISP بالایی دارند و تا 4 الی 5 هزار متر دلتا V برای ما تولید می‌کنند.
وی اظهار کرد: موتورهای سوخت جامد تِراست زیادی تولید می‌کنند؛ نرخ سوزش بالا و ISP کمتری دارند؛ موتورهای هیبریدی سوخت جامد دارند اما اکسیدایزر ندارند و به جای آن از اکسیدایزر مایع استفاده می‌کنند و هر وقت می‌خواهند آن را روشن کنند، جریان اکسیدایزر را روی سوخت ایجاد می‌کنند؛ در این موتورها بخشی از کپسول‌های سوخت حذف شده‌اند.
این کارشناس ارشد مهندسی هوافضا ادامه داد: موتورهای هسته‌ای سوختی مانند اورانیوم دارند؛ واکنش هسته‌ای در آنها گرما تولید کرده و باعث افزایش فشار گاز هیدروژن شده و به صورت اگزاست خارج می‌شود؛ این موتورها تراست زیادی تولید می‌کنند اما هنوز به صورت عملیاتی یا پرتابگر روی زمین استفاده نشده‌اند زیرا احتمال انفجار آنها وجود دارد که در این صورت آلودگی موتور هسته‌ای به تمام زمین منتقل می‌شود.
وی به تاریخچه‌ای از پرتابگرهایی که تاکنون بر روی زمین عملیاتی شده‌اند اشاره کرد و گفت: Saturn V بیش از 50 سال پیش به ماه پرتاب شد، در آن زمان بشر توانست وسیله‌ای بسازد که 3.44 کیلوگرم تراست تولید کند و ارتفاع آن حدود 100 متر است. پرتابگر Space shuttle نیز تاکنون 99.15 درصد از ماموریت‌های آن موفقیت آمیز بوده است.
مقدس‌پور تصریح کرد: در زمان دفاع مقدس، ایران هیچ موشکی برای شلیک نداشت لذا تعدادی موشک از لیبی وارد کرد اما این کشور خیلی زود پشت ایران را خالی کرد و حتی از دادن قطعه به ما خودداری نمود. در آن زمان با اصرار شهید تهرانی‌ مقدم یکی از این موشک‌ها شلیک نشد تا مهندسی معکوس بر روی آن انجام شود.
 
نخستین موشک‌های سپاه 50 تا 60 کیلومتر بُرد داشتند
وی با بیان اینکه نخستین موشک‌های سپاه 50 تا 60 کیلومتر بُرد داشتند، تصریح کرد: پس از آن موشک عاشورا با سوخت جامد دو مرحله‌ای و بُرد بیش از 2 هزار کیلومتر ساخته شد. اگرچه در ابتدا انگیزه ما از طی این مسیر، دفاعی بود اما به مرور به این سمت حرکت کردیم که در حوزه‌های علمی نیز در این زمینه فعالیت کنیم.
این مهندس هوا فضا یادآور شد: در سال 2005 اعلام وزیر دفاع کشور مبنی بر پرتاب ماهواره تا یک‌سال آینده را داشتیم اما بیش از 2 سال طول کشید تا نخستین رونمایی از پرتابگر سفیر انجام شود که متاسفانه این ماموریت با شکست در پرتاب ماهواره مواجه شد؛ سرانجام در سال 2009 این پرتاب با موفقیت کامل انجام شد.
وی تاکید کرد: در همه این سال‌ها بیش از 70 نفر جان‌شان را در راه این مسیر فدا کردند تا دستاوردهای امروز شکل بگیرد و موفقیت‌های کنونی حاصل شود.
مقدس‌پور افزود: با وجودی‌که در این سال‌ها هیچ کشوری به ایران قطعه نمی‌داد اما با زحمت‌های فراوان این قطعات به صورت بومی در کشور ساخته شد.
وی با طرح این سوال که بشر تا کجا می‌تواند به فضا سفر کند، خاطرنشان کرد: دورترین تجهیزاتی که بشر ساخته و به فضا پرتاب کرده است 113 au از زمین فاصله گرفته و از منظومه شمسی خارج شده است؛ پیش‌بینی می‌شود باطری‌ها این وسیله تا سال 2025 ذخیره داشته باشد و بتواند برای بشر سیگنال ارسال کند.
مقدس پور با بیان اینکه دورترین سفر سرنشین‌دار بشر به ماه بوده است، گفت: امروز سفر ما به فضا مانند پیاده طی کردن زمین در گذشته است اما به هرحال این مسیری است که باید طی کنیم تا روزی همه عالم در دسترس بشر قرار گیرد.
وی با اشاره به اینکه سفر به نزدیک‌ترین ستاره حدود 8 سال طول می‌کشد، اظهار کرد: برای سفرهای خارج از منظومه‌ای ایده استفاده از بادبان‌های خورشیدی ارائه شده است که قسمت‌های اولیه این ایده در ماهواره‌ها انجام شده و کاملا هم موفق بوده است.
گفتنی است؛ همایش سامانه‌های حمل و نقل فضایی و نگاهی به دستاوردهای ایران در این حوزه از سوی مرکز نجوم ادیب وابسته به سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان در سالن همایش‌های کتابخانه مرکزی برگزار شد.

0 دیدگاه:

captcha
انصراف از پاسخ دادن
عضویت در خبرنامه 
 

عضویت در خبرنامه 
 



© کلیه حقوق اين پورتال به سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان تعلق دارد هر گونه کپی برداری بدون مجوز منع قانونی دارد.